Ο Επιθεωρητής του Νικολάι Γκόγκολ (2023-24)
👉 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Στον μικρόκοσμο μιας επαρχιακής πόλης της τσαρικής Ρωσίας εκτυλίσσεται η καυστική κωμωδία Ο Επιθεωρητής του Νικολάι Γκόγκολ, που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1836 στην Αγία Πετρούπολη και προκάλεσε αίσθηση – αλλά και έντονες αντιδράσεις – για την ωμή σάτιρά της.
Ήρωας του έργου είναι ο Χλιεστακόφ, ένας ασήμαντος, απένταρος και εντελώς τυχαίος κρατικός υπάλληλος, ο οποίος, λόγω μιας απίστευτης παρεξήγησης, θεωρείται από τους τοπικούς άρχοντες ως ο μυστικός κυβερνητικός επιθεωρητής που έχει σταλεί για να ελέγξει τη διοίκησή τους. Ο φόβος και η ενοχή οδηγούν τον δήμαρχο και τους αξιωματούχους της πόλης σε αλλεπάλληλες κωμικές αλλά και αποκαλυπτικές πράξεις δουλοπρέπειας, κολακείας και δωροδοκίας, προκειμένου να συγκαλύψουν τη διαφθορά, την ανικανότητα και τις παρανομίες τους.
Ο Χλιεστακόφ, χωρίς να διαθέτει κανένα σχέδιο και καμία ιδιαίτερη ευφυΐα, παρασύρεται από τη συγκυρία και εκμεταλλεύεται την κατάσταση, απολαμβάνοντας την εξουσία που του αποδίδουν, τα χρήματα, τις τιμές και την κοινωνική αναγνώριση. Έτσι, μια φαινομενικά απλή κωμωδία παρεξηγήσεων μετατρέπεται σταδιακά σε ένα αμείλικτο πολιτικό και κοινωνικό σχόλιο.
Ο Γκόγκολ, με σπάνια θεατρική δεξιοτεχνία και ανατρεπτικό χιούμορ, αποκαλύπτει τη γενικευμένη σήψη των θεσμών, τη ματαιοδοξία και τη γελοιότητα της εξουσίας, την ανικανότητα των διοικούντων, την εκμετάλλευση των αδύναμων, αλλά και τη βαθιά ριζωμένη ανθρώπινη ανάγκη για κοινωνική επιβεβαίωση και ανέλιξη. Στον πυρήνα του έργου δεν βρίσκεται μόνο η διαφθορά του συστήματος, αλλά και η συλλογική συνενοχή όσων το υπηρετούν ή το ανέχονται.
Η σάτιρα του «Επιθεωρητή» δεν στηρίζεται στον διδακτισμό. Αντίθετα, μέσα από την υπερβολή, τη φάρσα και τη διαρκή κλιμάκωση των παρεξηγήσεων, ξεσκεπάζει με αφοπλιστικό τρόπο τη βλακεία, τον φόβο απέναντι στην εξουσία και τη δουλοπρέπεια μπροστά σε κάθε μορφή ισχύος. Η τελική ανατροπή του έργου λειτουργεί ως μια σιωπηλή, αλλά ιδιαίτερα σκληρή, καταδίκη ενός ολόκληρου διοικητικού και κοινωνικού μηχανισμού.
Παρότι γράφτηκε τον 19ο αιώνα, το έργο παραμένει εντυπωσιακά σύγχρονο. Ο «Επιθεωρητής» μιλά με διαχρονική οξύτητα για τις παθογένειες της δημόσιας διοίκησης, τη διαφθορά της εξουσίας και την ευκολία με την οποία μια κοινωνία μπορεί να παραδοθεί στον φόβο και στην υποκρισία – προσφέροντας άφθονο γέλιο, αλλά και μια βαθιά, πικρή αναγνώριση της ανθρώπινης πραγματικότητας.
Σκηνοθεσία και Γενικη Επιμελεια:
Γιώργος Σαβουλίδης
Συμμετέχουν οι εκπαιδευτικοί (με σειρά εμφάνισης):
Διονύσης Χριστόπουλος: Αμός Φιοντόροβιτς Λιάπκιν-Τιάπκιν - Δικαστής
Κατερίνα Μιχαλιού: Άρτεμις Φιλίπποβιτς Ζεμλιάνκα - Επίτροπος κοινωφελών ιδρυμάτων
Αλίκη Μπελέγρη: Λούκα Λούκιτς – Επόπτρια εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και Καμαριέρα
Νίκος Καμήλος: Αντόν Αντόνοβιτς - Έπαρχος σε μια επαρχιακή πόλη της Ρωσίας
Ειρήνη Παναγιώτου: Ιβάνκα Κουσμίτς Σπιούνοβα– Διευθύντρια του ταχυδρομείου
Μαίρη Μαυρομμάτη: Πέτρα Ιβάνοβνα Μπομπτσίνσκι –Κτηματίας της πόλης
Αλεξάνδρα Πολύζου: Πέτρα Ιβάνοβνα Ντομπτσίνσκι - Κτηματίας της πόλης
Εύη Βαλακώστα: Σβιστούνοβα – Αστυνομικός και Οσίπ-Υπηρέτης του Χλιεστακόφ
Βάνα Νάστου: Άννα Aντρέγιεβνα – Γυναίκα του Eπάρχου
Μελανία Χασίδου: Μαρία Αντόνοβνα – Kόρη του Επάρχου
Σταύρος Παπαδιαμάντης: Ιβάν Αλεξάντροβιτς Χλιεστακόφ: «ο Eπιθεωρητής», Κατώτερος δημόσιος υπάλληλος στην Πετρούπολη
Σκηνική επιμέλεια:
Κατερίνα Μιχαλιού
Κουστούμια:
Θεατρική Ομάδα
Αφίσα/Social media:
Νίκος Καμήλος
Αλεξάνδρα Πολύζου
Φωτογραφίες:
Χρίστος Σαπρίκης
Φωτισμός:
Νικος Ζαννης
