Γελώντας Άγρια του Christopher Durang (2024-2025)
Το έργο Γελώντας άγρια του Αμερικανού θεατρικού συγγραφέα Christopher Durang είναι μια από τις πιο γνωστές και χαρακτηριστικές μαύρες κωμωδίες του σύγχρονου αμερικανικού θεάτρου.
Πρόκειται για ένα έργο γραμμένο το 1987, που στηρίζεται σε δύο παράλληλους μονολόγους –έναν ανδρικό και έναν γυναικείο– οι οποίοι τέμνονται θεματικά, χωρίς απαραίτητα οι ήρωες να συναντιούνται ουσιαστικά επί σκηνής. Οι δύο χαρακτήρες κινούνται στον ίδιο αστικό χώρο και βιώνουν παρόμοια συναισθήματα άγχους, μοναξιάς και εσωτερικής αποσύνθεσης.
Η αφετηρία της ιστορίας είναι ένα φαινομενικά ασήμαντο καθημερινό περιστατικό σε ένα σούπερ μάρκετ της Νέας Υόρκης, το οποίο πυροδοτεί μια ανεξέλεγκτη ψυχική έκρηξη. Από εκεί και πέρα, ο θεατής παρακολουθεί δύο ανθρώπους που παλεύουν να επιβιώσουν μέσα στην πίεση της σύγχρονης μεγαλούπολης, καταγράφοντας με χιούμορ, ειρωνεία και ωμότητα τις σκέψεις, τους φόβους και τις εμμονές τους.
Ο Durang χρησιμοποιεί το γέλιο ως όχημα για να μιλήσει για βαθύτερα υπαρξιακά ζητήματα:
τη μοναξιά, την κοινωνική αποξένωση, την ανάγκη για αποδοχή, τον φόβο της τρέλας, την απουσία επικοινωνίας, αλλά και τη σύγχυση αξιών σε έναν κόσμο κατανάλωσης, πληροφορίας και διαρκούς θορύβου.
Ιδιαίτερη θέση στο έργο κατέχουν και τα θέματα της θρησκείας, της ενοχής και της ηθικής καταπίεσης, τα οποία ο συγγραφέας προσεγγίζει με χαρακτηριστικό, προκλητικό σαρκασμό. Οι ήρωες μοιάζουν να ταλαντεύονται ανάμεσα στην ανάγκη για πίστη και στη βαθιά δυσπιστία απέναντι σε κάθε είδους αυθεντία –θρησκευτική, κοινωνική ή πολιτισμική.
Το «Γελώντας άγρια» δεν είναι μια συμβατική κωμωδία χαρακτήρων. Είναι ένα έργο έντονα αποσπασματικό, γρήγορο, νευρωτικό και ρυθμικό, που θυμίζει εσωτερικό μονόλογο σε κατάσταση κρίσης. Οι σκηνές διαδέχονται η μία την άλλη με καταιγιστικό ρυθμό, δημιουργώντας ένα σύμπαν όπου το κωμικό και το τραγικό συνυπάρχουν συνεχώς.
Το γέλιο που προκαλεί το έργο είναι συχνά άβολο και πικρό. Κάτω από τις εκρηκτικές ατάκες και τις ακραίες καταστάσεις, αποκαλύπτεται ένας σύγχρονος άνθρωπος ψυχικά εξαντλημένος, παγιδευμένος σε μια καθημερινότητα χωρίς νόημα και βαθιά φοβισμένος μπροστά στην ιδέα ότι χάνει τον έλεγχο της ζωής του.
Το «Γελώντας άγρια» θεωρείται ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα του Christopher Durang και ένα αιχμηρό σχόλιο πάνω στη σύγχρονη αστική νεύρωση, την κοινωνική υποκρισία και την αγωνία του ανθρώπου να κρατηθεί όρθιος μέσα σε έναν κόσμο που συνεχώς τον πιέζει να γελά… ενώ καταρρέει.
Σκηνοθεσία – Γενική Επιμέλεια:
Γιώργος Σαβουλίδης
Συμμετέχουν οι εκπαιδευτικοί:
Εύη Βαλακώστα
Μαίρη Μαυρομμάτη
Κατερίνα Μιχαλιού
Αλίκη Μπελέγρη
Ειρήνη Παναγιώτου
Σταύρος Παπαδιαμάντης
Αλεξάνδρα Πολύζου
Μελανία Χασίδου
Διονύσης Χριστόπουλος
Ιωάννης Φίλης
Σκηνική επιμέλεια:
Κατερίνα Μιχαλιού
Κουστούμια:
Θεατρική Ομάδα
Αφίσα/Social media/Graphic Design:
Αλεξάνδρα Πολύζου
Φωτογραφίες:
Χρίστος Σαπρίκης
Φωτισμός:
Νικος Ζαννης
